تویی که همخونت مونث است

برای سعید ذبیحی

از جمله مواردی که توی این دنیا بابتش خیلی خوش شانس بودم، پیدا کردن دوست بوده. چه دوست هایی که توی مدرسه و دانشگاه پیدا کردم، چه کسایی که به واسطه دوست دیگه یی پیداشون کردم. یکی از این دوستایی که منظورم هست، سعید هستش. سعید دوست من نبوده، در واقع دوست برادر دوستم بوده! (بله ما اینجوری دوستای بقیه رو برای خود می کنیم :))) ) اما چه طور میشه یه آدمی که دور بوده، اینقدر ارزشمند باشه؟ که هر وقت به خوبی هایی که در حقت انجام داده فکر می کنی، چشم هات پر از اشک بشن؟ جوابی جز این ندارم براش، که این آدم ها روح بزرگ و شریفی دارن. هر وقت می خوام درباره سعید به کسی توضیح بدم، می گم ایشون واقعا مرد شریفی هستن. درست به معنای واقعی نام شریف: اصیل، پاک و قدرتمند و مرد بزرگ. با اینکه تفاوت سنی کمی داریم و چند سالی فقط از من بزرگتر هست، فاصله خیلی زیادی از نظر تجربه و خرد داره. میتونم بگم یکی از الگوهام چه در...